Μελοποιημένη ποίηση για παιδιά ΙΙΙ

Τα τραγούδια που ακούστηκαν για τους μικρούς μαθητές. Από ποιήματα που βρίσκονται μέσα στα βιβλία της Γλώσσας τους.

Γειά σου κύριε Μενεξέ

Και η επίσκεψη και το παιχνίδι στο κήπο-μπαξέ απο τα κορίτσια- ή το τραγούδι του κοριτσιού : γειά σου κύριε Μενεξέ...
Ποίηση Ο. Ελύτη, μουσική Δημήτρης Λάγιος

 

Καθώς ονειρευόμαστε και σεργιανούμε στον ουρανό με την πούλια και τα εφτά της παιδιά 

Στίχοι Οδυσσέα Ελύτη, μουσική Μίκη Θεοδωράκη και εικόνες  Catrin Weiz Stein, τραγούδι Μαργαρίτα Ζορμπαλά

Τα τζιτζίκια 

Στίχοι Οδυσσέας Ελύτης, Μουσική Λίνος Κόκοτος, Τραγούδι 

Το θαλασσινό τριφύλλι 

Στίχοι Οδυσσέα Ελύτη, Μουσική Λίνος Κόκοτος

Το κοχύλι 

Στίχοι Οδυσσέας Ελύτης, Μουσική Μιχάλης Τρανουδάκης

Μελοποιημένη ποίηση για παιδιά I

Χθές 10 Απριλίου, επίσκεψη απο το Α3 του 5ου δημοτικού σχολείου. Μελοποιημένη ποίηση για παιδιά. Γνωριμία με τους μεγάλους και βραβευμένους μας ποιητές, Γ. Ρίτσο και Ο. Ελύτη. Η τάξη της κας Κατερίνας Μαστρογιάννη. Οι ζωγραφιές τους είναι επηρεασμένες απο τα μελοποιημένα ποιήματα που ακούσαν και γνώρισαν

Μελοποιημένη ποίηση για παιδιά ΙΙ

Σήμερα 11 Απριλίου, επίσκεψη από το Α1 του 5ου Δημοτικού σχολείου. 

Μελοποιημένη ποίηση για παιδιά. Γνωριμία με τους μεγάλους και βραβευμένους μας ποιητές, Γ. Ρίτσο και Ο. Ελύτη. 

Η τάξη της κας Χρυσούλας Δρογούτη. Οι ζωγραφιές τους είναι επηρεασμένες απο τα μελοποιημένα ποιήματα που ακούσαν και γνώρισαν.

Οδυσσέας Ελύτης, «Άνοιξη παρά τέταρτο»

Άνοιξη παρά τέταρτο! Δύο νέοι κοιτάζονται στα μάτια
και κανείς τους δεν κατεβάζει τα βλέφαρα.
Το αίμα μέσα στις φλέβες παίρνει έναν καινούριο δρόμο,
Αλλάζουν οι φωνές των αγοριών,
τα στήθια των κοριτσιών σκληραίνουν
και το μακρινό παθητικό τραγούδι της αγάπης
τρέμει παραστρατημένο στις κυανές ανταύγειες  ενός μισοξυπνημένου ορίζοντα…
Άνοιξη παρά τέταρτο!
Σε λίγο, πίσω από τις μάντρες, στα έρημα οικόπεδα,
οι ξινήθρες κι οι τσοκνίδες θα δώσουνε μια γροθιά στις καταλασπωμένες πέτρες
και μεσ’ απ’ τα σπασμένα γυαλιά και τις αναποδογυρισμένες τρύπιες λεκάνες,
νικώντας τα στερνά σκουπιδομαζώματα,
θ’ ανατείλει γυμνή στην αιχμή της αχτίδας της η πρώτη μαργαρίτα της τύχης.
Λοξά, και στο πείσμα του ανέμου, που γι’ αλλού ταξίδευε το σπόρο της,
θα μπουκάρει μεσ’ από δυο σκιστές μαλτεζόπετρες
να σαλέψει κάτω απ’ τα ρουθούνια της χειμωνιάς
το κόκκινο μπαϊράκι της η φανατικιά παπαρούνα.
Και τα κορίτσια, τα μικρά κορίτσια,
σκύβοντας μια στιγμή να δέσουν τα καινούρια σαντάλια τους,
θα δούνε άξαφνα όλο τον κόσμο να γέρνει
και να παίρνει τη θέση της απογείωσης αεροπλάνου που ανεβαίνει όσο που να χαθεί
ολότελα στον άτρεμον αιθέρα…”.

Οδυσσέας Ελύτης, Ανοιχτά χαρτιά, εκδ. Ίκαρος