Στις 17 Μαΐου 1855 νομοθετικό διάταγμα ορίζει όλες τις λεπτομέρειες για τη χρήση του γραμματοσήμου στα όρια του ελληνικού κράτους και στο εξωτερικό: «Παν γράμμα αποστελλόμενον διά των δημοσίων ή δημοτικών ταχυδρομείων από εν εις άλλο μέρος του Βασιλείου άνευ διακρίσεως αποστάσεως υπόκειται εις Ταχυδρομικόν τέλος λεπτ. 20, όταν έχη 15 γραμμών βάρος ή έλαττον…
.jpg)
Στις 17 Μαΐου 1855 νομοθετικό διάταγμα ορίζει όλες τις λεπτομέρειες για τη χρήση του γραμματοσήμου στα όρια του ελληνικού κράτους και στο εξωτερικό: «Παν γράμμα αποστελλόμενον διά των δημοσίων ή δημοτικών ταχυδρομείων από εν εις άλλο μέρος του Βασιλείου άνευ διακρίσεως αποστάσεως υπόκειται εις Ταχυδρομικόν τέλος λεπτ. 20, όταν έχη 15 γραμμών βάρος ή έλαττον…». Καθορίζονται έτσι οι τιμές ανάλογα με το βάρος, διευκρινίζεται ποιος θα αποθέτει το γραμματόσημο επί των φακέλων ή των δεμάτων, τι θα απογίνονται τα αζήτητα και τονίζεται: «Απαγορεύεται η αποστολή χρημάτων, τραπεζικών γραμματίων ή άλλων ειδών πολυτίμων διά των συνήθων ή συστημένων γραμμάτων…Εάν εναντίον της απαγορεύσεως ταύτης αποσταλώσι χρήματα… και απολεσθώσιν, η απώλεια αυτών δεν παρέχει δικαίωμα αποζημιώσεως κατά του δημοσίου…». Το διάταγμα, που υπογράφεται από τον Όθωνα, τον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο και τον Υπουργό Οικονομικών Περικλή Αργυρόπουλο, «εθεωρήθη» και του ετέθη «η μεγάλη σφραγίς του κράτους» από τον Υπουργό Δικαιοσύνης Α. Λόντο στις 26 Μαΐου 1855 και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 2 Ιουνίου του ιδίου έτους.
Στο βιβλίο του «Το χρονικόν μιας εκατονταετίας του ελληνικού φιλοτελισμού 1860-1960» (Αθήναι: [χ.ό.], 1960) ο Μωυσής Κ. Κωνσταντίνης αναφέρει: «Τα πρώτα σκιρτήματα της φιλοτελικής κινήσεως εν Ελλάδι ήρχισαν τω 1879… οπότε ο Νικόλαος Δ. Βαλλώσης ήνοιξε το πρώτον κατάστημα γραμματοσήμων». Στα τέλη του 19ου αιώνα άρχισαν να εμφανίζονται όλο και περισσότεροι έμποροι γραμματοσήμων, εμπλουτίζοντας έτσι το κίνημα του φιλοτελισμού που συνόδευσε την εμφάνιση του γραμματοσήμου. Οι αδελφοί Σπετσιώτη, φωτογραφία του καταστήματος των οποίων βρίσκουμε στο εξώφυλλο του περιοδικού «Briefmarken-Zeitung» (τ. 1, Ιανουάριος 1910), ήταν ένας από τους μεγάλους οίκους αυτού του είδους.
Σύμφωνα πάντα με τον Μωυσή Κ. Κωνσταντίνη το πρώτο φιλοτελικό σωματείο ιδρύθηκε το 1890 με τον τίτλο «Ελληνικός Σύλλογος Γραμματοσημοφίλων» ενώ το πρώτο φιλοτελικό περιοδικό κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1891 και είχε τον τίτλο «Ερμής-Hermes» (Le seul journal philatelique grec). Στη Βιβλιοθήκη του ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ βρέθηκαν τεύχη μεταγενέστερων τίτλων, όπως το ήδη αναφερθέν «Briefmarken-Zeitung», ο «Ερμής: Διεθνές καρτο-γραμματοσυλλεκτικόν περιοδικόν» και η «Φιλοτέλεια: μηνιαίον εικονογραφημένον περιοδικόν», περιοδικά με νέα και ειδήσεις από όλο τον κόσμο. Ευχάριστη έκπληξη είναι το ότι στο τ. 3-4 (Μάρτιος-Απρίλιος 1924) της «Φιλοτέλειας» βρίσκουμε και κείμενο του Γρηγορίου Ξενόπουλου με τίτλο: «Η ψυχολογία του συλλέκτου»! Στη Συλλογή Καταστατικών της Βιβλιοθήκης φυλάσσεται το πρώτο καταστατικό της ιστορικής Ελληνικής Φιλοτελικής Εταιρείας που ιδρύθηκε το 1910.
Πηγές:
Το χρονικόν μιας εκατονταετίας του ελληνικού φιλοτελισμού 1860-1960 / Μωυσής Κ. Κωνσταντίνης, Αθήναι: [χ.ό.], 1960)
Καταστατικόν και εσωτερικός κανονισμός / Ελληνική Φιλοτελική Εταιρεία, Αθήναι: [χ.ό.], 1925
Εφημερίς της Κυβερνήσεως, αριθ. 22, Εν Αθήναις 2 Ιουνίου 1855, σελ. 27-29.
Περ. Briefmarken-Zeitung, τ. 1, Ιανουάριος 1910.
Περ. Ερμής: Διεθνές καρτο-γραμματοσυλλεκτικόν περιοδικόν, τ. 8, 1/2/1925
Περ. Φιλοτέλεια: μηνιαίον εικονογραφημένον περιοδικόν, τ. 3-4, Μάρτιος-Απρίλιος 1924/
Βιβλιοθήκη ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ
