Στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης τα secondhand books είναι μία διαχρονική τάση. Στην Ελλάδα, όμως, η σχέση μας με αυτά είναι γεμάτη ενοχές. (Ή μάλλον μας γεμίζει ενοχές).
Έβγαλα το τζάκετ μου και πέρασα την πόρτα του βιβλιοπωλείου. Ο χαρακτηριστικός ήχος από το καμπανάκι της πόρτας έκανε τους δύο Άγγλους ιδιοκτήτες να γυρίσουν προς το μέρους μου. Τα μάτια μου γυάλιζαν σαν να είχα μόλις ανακαλύψει κάποιον κρυμμένο πειρατικό θησαυρό· μπροστά μου υπήρχαν στοίβες από σκονισμένα βιβλία σε εξευτελιστικές τιμές. Παλιές εκδόσεις του Dune, εμβληματικά έργα της βρετανικής λογοτεχνίας και τόνοι από πάμφθηνες pulp εκδόσεις υψηλών αξιώσεων. Ένα παράδεισος για κάθε nerd, δηλαδή.
Ήταν το 2008,
βρισκόμουν στο Λονδίνο και είχα ακόμα την ψευδαίσθηση ότι μπορώ να βρω την απόλυτη ευτυχία στα βιβλία και τους δίσκους. (Μάλλον
ακόμα την έχω). Η έκπληξη που δοκίμασα ήταν τόσο έντονη που, παρότι δεν είμαι
καθόλου κοινωνικός, θέλησα να μοιραστώ τη χαρά μου με τους δύο βιβλιοπώλες που
θύμιζαν πρωταγωνιστές του Black Books.
